{"id":3448,"date":"2020-12-13T11:00:18","date_gmt":"2020-12-13T11:00:18","guid":{"rendered":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/?p=3448"},"modified":"2022-06-30T15:08:09","modified_gmt":"2022-06-30T15:08:09","slug":"profiad-cyfnod-clo-ella","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/profiad-cyfnod-clo-ella\/","title":{"rendered":"Profiad Cyfnod Clo Ella"},"content":{"rendered":"

Mae\u2019r erthygl hon yn un o gyfres o straeon yn rhannu profiadau, meddyliau a theimladau go iawn gan bobl ifanc yn byw yng Nghaerdydd yn ystod y cyfnod clo. I weld straeon eraill, clicia yma. <\/a>Ysgrifennwyd yr erthygl yma ar gyfer yr ymgyrch gan Ella Mahr-Roberts, myfyriwr prifysgol Caerdydd 20 oed.<\/strong><\/h4>\n

Yn fis Medi, roeddwn yn pacio fy magiau, yn ceisio (ac yn ffaelu) ffitio fy myd i mewn i siwtces a hedfan o adref i fyw dramor am y tro cyntaf. Unwaith eto (yn union fel yng nghyfnod clo 1.0), roedd y rhai rwy’n caru a’m ffrindiau yn wynebau ar sgrin; Zoom, Snapchat a Facetime yn dod yn rhaff achub i gadw cysylltiad gyda’r bobl adref. Ac, ar \u00f4l cyfnod hir o glo yn y Gwanwyn, nid oedd y dull yma o gyfathrebu ar-lein o bellter yn teimlo’n od neu’n anghroesawgar bellach.<\/p>\n

Nid ellir byth cymharu Facetime \u00e2 chael cwtsh gan dy ffrind gorau wrth gwrs, ond, fel cymaint o weithiau gynt, mae ein cenhedlaeth wedi profi ein hunain i fod yn hynod o gymwys yn addasu i’n hamgylchiadau sydd yn newid o hyd.<\/p>\n

Rydym yn genhedlaeth ddigidol, rhywbeth sydd wedi cael ei ddiffinio ymhellach yn y ffordd rydym wedi addasu i’r pandemig. A diolch i hynny, mewn sawl ffordd, roedd yr ychydig fisoedd cyntaf o setlo mewn lle newydd ddim yn teimlo mor unig ag yr oeddwn i wedi’i ddisgwyl.<\/p>\n

Blwyddyn yn \u00f4l, byddai ansicrwydd yr helynt yma wedi bod yn ormod i mi fedru goddef. Ni fyddwn i wedi cymryd y risg, gyda chanlyniadau’r profiad yma mor ansicr. Er hynny, ymddangosai bod y 6 mis olaf o’r anrhefn Covid-19 wedi fy mharatoi am y flwyddyn yma dramor. Roeddwn yn gwybod sut deimlad oedd bod yn unig, oherwydd y cyfnod clo cynt, felly nid oeddwn yn ofni blwyddyn bant mewn gwlad tramor.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Roeddwn wedi dysgu fy hun sut i fod yn unig, a sut i ddefnyddio hyn fel tanwydd i feddwl yn fwy positif. Dysgais sut i fwynhau cwmni fy hun a gwerthfawrogi’r sgyrsiau gyda ffrindiau ar Zoom. Darganfyddais sut i ddefnyddio’r amser yma i weithio ar fy hun, rhywbeth nad oeddwn i wedi cadw amser i wneud ers blynyddoedd.<\/p>\n

Mae yna synnwyr llethol o newydd-deb sydd yn dod gyda symud dramor, ac mae hynny’n rhywbeth nad ellir paratoi amdano nes i ti gyrraedd. Ond, ar \u00f4l misoedd o anrhagweladwyedd gyda’r pandemig, nid oedd y newydd-deb yn teimlo mor fygythiol bellach. Roedd y newid roeddwn i wedi’i ofni erioed wedi troi’n rhywbeth roeddwn yn hapus i gofleidio.<\/p>\n

Felly, tra bod y pandemig wedi bod yn drawmatig iawn i’m nghenhedlaeth, yr arwahanrwydd a’r unigrwydd, roedd yr anrhefn a’r ansicrwydd yn fy nghyfarparu gyda’r sgiliau pwysig sydd wedi dod yn hanfodol i mi wrth i mi fyw ar ben fy hun dramor.<\/p>\n

Mae wedi dod yn fwy amlwg nag erioed ei bod yn bwysig iawn manteisio ar unrhyw gyfle a rhedeg gydag ef, gan nad wyt ti byth yn gwybod sut fyd fydd hi wythnos nesaf, ac yn bendant ddim flwyddyn nesaf. Mae gen i ffydd yn y broses ac rwy’n caru’r hyn rwy’n dysgu am fy hun ar hyd y ffordd.<\/p>\n

I ddarllen mwy o erthyglau\u2019r ymgyrch, <\/em><\/strong>clicia yma.<\/em><\/a><\/h4>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mae\u2019r erthygl hon yn un o gyfres o straeon yn rhannu profiadau, meddyliau a theimladau go iawn gan bobl ifanc yn byw yng Nghaerdydd yn ystod y cyfnod clo. I…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3462,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[1590],"tags":[1131,1107,1136,1108,1133,1159,1140,1145,1169,1134,1135,1130,1144],"class_list":["post-3448","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-lleisiaur-cyfnod-clo","tag-corona","tag-coronafeirws","tag-covid","tag-covid-19","tag-cyfnod-clo","tag-feirws","tag-lleisiau-cyfnod-clo","tag-pandemig","tag-profiad-cyfnod-clo-ella","tag-profiadau-cyfnod-clo","tag-rona","tag-ymgyrch","tag-ymgyrch-cyfnod-clo"],"acf":[],"aioseo_notices":[],"amp_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3448","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3448"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3448\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4821,"href":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3448\/revisions\/4821"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3462"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3448"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3448"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/thesprout.co.uk\/cy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3448"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}